Thuis Nieuws TEAM IN DE KIJKER : Tunnelling
Nieuws
07.11.2016
TEAM IN DE KIJKER : Tunnelling

Alessio Ongaro (tunnelwerker), Murat Gultekin (tunnelwerker) & Pascal Cacciatore (tunnelwerker)

Hoe ben je bij K-Boringen terecht gekomen?

Murat: Ongeveer 5 jaar geleden ben ik via via bij K-Boringen beland. Eerst wist ik niet goed wat de job precies zou inhouden, maar ik ben er toch voor gegaan. Daar ben ik blij om, want ondertussen heb ik hier al heel veel bijgeleerd en ik weet dat ik nog elke dag veel zal leren.

Alessio: Zowel mijn vader als mijn twee ooms werken hier. Zij hebben mij er onrechtstreeks toe aangezet om bij K-Boringen te solliciteren. Het bedrijf waar ik voordien werkte, dreigde failliet te gaan dus de keuze voor een andere job was voor mij evident. Het grappige is dat ik mijn familie pas op de hoogte heb gebracht nadat ik aangenomen was. Ik wilde onbevooroordeeld, ‘proper’ starten.

Pascal: Ik ben meteen na de schoolbanken naar K-Boringen gegaan. Dat is ondertussen al 15 jaar geleden. Hoewel ik familie heb die hier toen al werkte, was het vooral ook mijn eigen interesse die mij naar dit bedrijf heeft geleid.

Wist je als kind al dat je later in een bouwbedrijf wilde werken?

Pascal: Ik wist al snel dat ik iets met mijn handen wilde doen. Daarom ben ik op mijn 18 jaar beginnen te werken, hier bij K-Boringen.

Alessio: Vroeger was ik vooral geboeid door elektriciteit en mechanica. Na school ben ik echter in de bouw beland als metser. Door de Tunnellingverhalen van enkele familieleden, heb ik uiteindelijk toch beslist ook die richting in te gaan. Nu is mijn job veel gevarieerder dan vroeger in de bouw. Het was wel even aanpassen, maar nu kan ik ook mijn kennis van elektriciteit benutten.

Wat betekent K-Boringen voor jou?

Alessio: Ik denk eerst en vooral aan een goede samenwerking. Bij K-Boringen moet je openstaan voor vernieuwing en leergierig zijn. Met die ingesteldheid leer je sneller en wordt het werk aangenamer. We hebben een heel tof team. Op je eentje kan je hier trouwens niet veel betekenen, wij hebben elkaar nodig.

Hoe ziet jouw dag eruit? Wat zijn je taken?

Pascal: Ik doe controles en probeer alles in goede banen te leiden. Ik voer graafwerken uit, bereid de buizen voor, zet het nodige materiaal klaar voor de opbouw,… Alles opdat de boormeester optimaal kan boren. is onder andere één van mijn taken. Verder houd ik me bezig met het aansluiten en afkoppelen van de buizen. Daarbij hoort ook opruimwerk om de doorgang vrij te maken als een volgende buis moet worden geplaatst.

Hoe maak jij het verschil binnen K-Boringen?

Alessio: Door op mijn strepen te staan [lacht]. Als er iets moet gebeuren en ik ben zeker van mijn stuk dan geef ik niet op. Dat wil echter niet zeggen dat ik niet open sta voor betere ideeën.

Pascal & Murat: Ik ben zeer gedreven en zet me enorm in. Bepaalde taken kan ik alleen uitvoeren, maar vaak hebben we elkaar nodig om een werk te realiseren. Samen staan we sterk en dat is de sleutel tot slagen.

Hoe belangrijk is in team werken voor jou?

Pascal: Ja, we zijn ondertussen al goed op elkaar afgestemd. Na een tijdje ken je elkaar heel goed. Iedereen weet wat wanneer moet gebeuren. Daarom hechten wij ook veel belang aan een goede begeleiding van nieuwe collega’s, we hebben er gewoon baat bij.

Wat zijn de leukste eigenschappen van je collega(‘s)?

Pascal & Alessio: We lachen veel en hebben plezier tijdens ons werk. Zelfs als de goede sfeer er niet is, dan creëren we die. Gezien onze situatie, omdat we vaak op logement zijn en dus samen heel veel tijd doorbrengen, is een aangename sfeer voor ons heel belangrijk. Als we niet zouden overeenkomen, zou onze job ook veel moeilijker zijn. Eigenlijk zijn we een familie en zoals dat in het echte leven gaat, heeft ieder huisje zijn kruisje.

“Als we niet zouden overeenkomen, zou onze job ook veel moeilijker zijn. Eigenlijk zijn we een familie en zoals dat in het echte leven gaat, heeft ieder huisje zijn kruisje.”

Als je terugblikt op je volledige carrière bij Kumpen, is er dan een leuke anekdote die je met ons wil delen?

Pascal: Ik zal mijn vorige baas bij Kumpen nooit vergeten. Dat is iemand die heel veel verbeteringen heeft gebracht en van wie ik enorm veel geleerd heb. Zijn werk heeft het  efficiënt werken van vandaag mogelijk gemaakt.

Had je al eens met een tegenslag te kampen?

Pascal & Murat: Vraag het aan ieder van ons en we zullen allemaal hetzelfde antwoord geven: Zwitserland. Het noodgedwongen moeten stoppen deed veel pijn. Wij zijn zo niet ingesteld, wij maken normaal altijd af waarmee we begonnen zijn. Opgeven staat niet in ons woordenboek.

Wat zijn je hobby’s of wat is je passie in het leven?

Murat: Ik heb twee motors waar ik in mijn vrije tijd graag aan sleutel. Samen met mijn broer of met vrienden maak ik ook regelmatig een tripje met de motor. Verder blijft er door onze job eigenlijk weinig vrije tijd over en die tijd wil ik uiteraard met mijn gezin spenderen. Ik moet wel zeggen, als we tijdens de werkweek op logement zijn, is het weerzien met de familie in het weekend eens zo fijn.

Als jij 1 dag Algemeen Directeur van Kumpen zou mogen zijn, wat zou je doen of veranderen?

Pascal: Ik zou de werknemers meer samen brengen voor een drankje en een gezellige babbel. Vroeger gebeurde dat wel eens vaker en uiteindelijk motiveerde dat iedereen. We voelden toen de appreciatie voor ons werk.

“Mijn mooiste herinnering is ons project in Spanje waar we in totaal ongeveer drie jaar hebben gewerkt. Vooral van het buitenlandse avontuur, de mensen en de sfeer tijdens en na het werk heb ik echt genoten.”

Wat is je mooiste herinnering binnen Kumpen? Of een succes waar je fier op bent?

Alessio: Voor mij is dat ons project in Zwitserland, tevens mijn tweede werf. Het was een impressionant project dat we zeer professioneel hebben aangepakt. Niemand zal de immens grote buizen en de gebruikte technieken vergeten. Jammer genoeg hebben we, ondanks al onze inspanningen, onze opdracht niet kunnen afmaken.

Pascal: Mijn mooiste herinnering is ons project in Spanje waar we in totaal ongeveer drie jaar hebben gewerkt. We werkten toen in shiften van tien dagen waarna er 4 à 5 vrije dagen volgden. Vooral van het buitenlandse avontuur, de mensen en de sfeer tijdens en na het werk heb ik echt genoten.